
На Ферари во Остин не му недостигаше конкурентен болид, туку вистински круг во вистинскиот момент. Шарл Леклер стигна до второто место на Големата награда на САД, но патот до победата стана потежок уште пред неделната трка.
Четвртата стартна позиција на Леклер и петтата на Луис Хамилтон повторно ја истакнаа слабоста на тимот: брзината од тренинзите не се претвора во најдобар можен резултат во решавачкиот дел од квалификациите. Потоа следува надоместување во трката, кога просторот за пресврт веќе е помал.
Фред Васер оцени дека новиот пакет подобрувања работел според очекувањата. Според шефот на Ферари, тимот бил во добра форма од почетокот на првиот тренинг до крајот на трката, со клучен исклучок: последните два круга во К3 кај двата болида.
Разликите покажуваат колку скапо се плаќа секоја загубена стотинка. Хамилтон беше петти, но за само 0,097 секунди побавен од Макс Верстапен, кој обезбеди место во првиот стартен ред. Васер затоа предупреди дека петтото место со три десетинки заостанување зад најбрзиот не треба автоматски да се толкува како голем неуспех.
Во толку изедначена конкуренција, две или три десетинки можат да значат разлика од шест позиции. Налет на ветер, пролизгување во подготвителниот круг или забавување во погрешен момент се доволни за гумите да излезат од идеалниот работен прозорец.
Токму загревањето на гумите е една од потешките задачи за Ферари. Карактеристиките на болидот им ја отежнуваат работата на Леклер и Хамилтон во квалификациите, а падот на температурата во Остин дополнително го нагласи проблемот. Леклер објасни дека со доаѓањето на облаците чувството во К3 било драстично поинакво, дури и во кругот за подготовка.
Ферари не беше единствениот што не го извлече максимумот. Ландо Норис сметаше дека неговиот Мекларен имал брзина за второ место, но заврши осми, делумно и поради прекршување на границите на патеката. Повеќе возачи не успеаја да ги подобрат времињата во вториот обид во К3.
Кај Хамилтон, пак, тешкотиите не завршија со гумите. По непродуктивниот почеток и погрешната насока со поставките на вториот тренинг, тој постојано бараше подобар баланс и посигурен преден дел на болидот. Недоволното свртување во почетната фаза од трката му ги намали шансите да го следи Леклер.
Дури во последниот дел од трката Хамилтон се приближи до посакуваното однесување на болидот и значително ја намали разликата во темпото во однос на тимскиот колега. Но, дотогаш веќе беше предоцна за поголем пресврт.
Поуката од Остин за Ферари е јасна: потенцијалот постои, но мора да биде достапен и во решавачките квалификациски кругови. Во спротивно, и силната трка може да заврши само со жалење за пропуштената победа.