Долгата стартно-целна рамнина во Мексико ветуваше напади, но завршницата покажа поинаква слика: Луис Хамилтон не успеваше да го претекне Макс Верстапен, а Ландо Норис го имаше истиот проблем зад Шарл Леклер. Причината се криеше во правилата за користење на електричната енергија, чие дејство Хамилтон го оцени како „глупаво“.
И двајцата напаѓачи имаа на располагање дополнителни 0,5 мегаџули преку режимот за претекнување и можеа да ја користат воздушната заветрина зад ривалите. Сепак, не создадоа доволна разлика во брзината за успешен потег.
Мексиканската патека и вообичаено е незгодна за претекнување. Реткиот воздух на големата надморска височина бара компромиси со аеродинамиката и ладењето. Но, овојпат клучниот проблем не беше само послабиот ефект на заветрината, ниту исчезнувањето на досегашната предност од ДРС, туку ограничувањето воведено со регулативата за 2026 година.
Не станува збор за класична забрана за возење над одредена брзина, туку за постепено намалување на дозволената електрична моќност. Членот Ц5.2.8 од техничкиот правилник одредува колку енергија смее да користи болидот во зависност од брзината и од тоа дали е активиран режимот за претекнување.
- Без режим за претекнување, максималните 350 киловати почнуваат да се намалуваат над 290 км/ч. На 345 км/ч електричниот придонес се сведува на нула.
- Со активен режим за претекнување, полната моќност е достапна до 337,5 км/ч, по што се намалува и целосно исчезнува на 355 км/ч.
Замислата е автомобилот што напаѓа подолго да располага со повеќе моќност и така да добие предност. На многу патеки овие прагови немаат пресудно влијание: болидите или ретко ги достигнуваат, или претходно ја трошат достапната енергија.
Во Мексико, меѓутоа, стадионскиот дел пред крајот на кругот им овозможуваше да излезат на главната рамнина со многу зачувана енергија. Затоа до зоната на ограничување стигнуваа рано, наместо дури пред сопирањето за првиот свиок.
Токму тука се губеше ефектот од нападот. Во делот каде што моќноста опаѓа при активен режим за претекнување, секој дополнителен километар на час значи 20 киловати помалку дозволена електрична моќност. Како што напаѓачот забрзуваше, правилото му одземаше дел од помошта потребна за да се доближи.
Телеметријата од претпоследниот круг го илустрира проблемот: од приближно половина од рамнината, разликата во брзината меѓу Хамилтон и Верстапен речиси не се менувала. Наместо простор за решавачко приближување, ограничувањето практично ги задржувало растојанијата меѓу болидите.
Фото: Jen Ross / Wikimedia Commons, CC BY 2.0
Учество во игри на среќа е дозволено за лица со 18+ години. Играј одговорно!