
Десет години на водечката репрезентативна табла ѝ даваат на Моника Стојковска доволно искуство за да зборува и за успесите и за пречките во шахот. Македонската шахистка го издвојува недостигот од медиумско внимание како проблем за целиот спорт, а кај жените посочува и нееднакви финансиски можности во сениорските натпреварувања.
Стојковска прави разлика меѓу условите во младинските категории и оние подоцна во кариерата. Нејзината оценка е дека девојчињата и момчињата имаат сличен пристап до тренинзи и меѓународни настапи, но дека разликите во наградите стануваат поизразени кај сениорите. Истовремено, можноста шахистките да играат и на отворени турнири ја гледа како важна особеност на шахот.
„Поголемиот проблем, според мене, е генерално недоволната видливост на шаховските успеси“, вели Стојковска. Таа не гледа суштинска разлика во институционалното вреднување на машките и женските резултати, но смета дека поголемото присуство во јавноста би помогнало шахот да стигне до повеќе млади.
Нејзиниот репрезентативен пат почнал во 2009 година со резервна улога, а од 2016 година ја презема првата табла. Токму олимпискиот настап во Баку таа година го памети по двете освоени норми за звањето женски интернационален мајстор. Во Алкалоид членува од 2008 година, со клупска поддршка за својот развој.
Резултатите од последните олимписки настапи ја дополнуваат сликата за нејзиниот континуитет: во Самарканд во 2026 година освои 4,5 поени во девет партии, додека во Будимпешта во 2024 година забележа 6,5 поени од десет партии. Нејзиниот највисок забележан класичен рејтинг е 2135, достигнат во ноември 2018 година.
За понатамошниот развој Стојковска очекува еднаквоста да се покаже преку реални услови и можности. Од натпреварувачки аспект, нејзиниот постојан предизвик останува концентрацијата во долгите партии, за која, нагласува, е потребна и физичка подготовка.
Фото: Wikimedia Commons