
Мерцедес имаше две сосема различни приказни на Големата награда на САД во 2026 година. Кими Антонели победи и се доближи до првата шампионска титула, а Џорџ Расел заврши дури осми. Во Остин немаше крунисување на најмладиот светски првак во историјата на Формула 1, но лидерот во генералниот пласман повторно покажа зошто е толку блиску до тој подвиг.
Зад него, Ландо Норис спаси тежок викенд за Мекларен, додека третото и шестото место не ги исполнија очекувањата на Ред Бул по силните квалификации.
Настапот на Антонели беше најубедливиот одговор на прашањата за новиот пакет на Мерцедес. По трките во Сепанг и Сингапур, каде што немаше јасна потврда за неговата ефикасност, Остин донесе многу поохрабрувачка слика за тимот.
Стратегиите на ривалите можат да бидат предмет на анализа, но брзината на Антонели не може да се занемари. Во само втората сезона во Формула 1, неговите победи веќе стануваат редовна појава. Претходната серија од три тркачки викенди без триумф, всушност, беше израмнување на неговиот најдолг таков период сезонава.
Следната можност за освојување на титулата ќе ја има во Мексико.
Додека едниот Мерцедес ја диктираше трката, другиот се мачеше со темпото. Расел својот настап го сумираше со зборовите: „Шест добри круга, 50 лоши“.
Британецот доби и казна од пет секунди, но самиот посочи дека таа била најмалиот проблем во толку лош викенд. Според неговата оценка, единствениот добар период дошол по пит-стопот, пред да го стигне Оскар Пјастри и да остане заглавен зад Мекларенот.
Осмото место повторно ги отвори дилемите за неговата форма, токму кога се чинеше дека почнува да наоѓа излез од тешкотиите.
Актуелниот светски шампион успеа да ги поправи последиците од лошите квалификации. Мекларен рано му наложи на Пјастри да го пропушти Норис, кој потоа го искористи темпото за да се вклучи во борба со болиди што беа над неговиот досег во поголем дел од викендот.
Изборот на средно тврди и тврди гуми се покажа поуспешен од пристапот на Ферари и Ред Бул, кои повеќе се потпираа на меката компонента. Во еден момент Норис стигна и до второто место.
На крајот не можеше да ги задржи Ферари и Макс Верстапен зад себе, но заврши петти, пред Исак Хаџар и Расел. Со оглед на тешкотиите со болидот, тоа беше значаен резултат за Британецот.
Верстапен заврши трет, а Хаџар шести, но Ред Бул имаше основа да очекува повеќе по квалификациите. Двата болида имаа слаб прв круг, при што испораката на моќност изгледаше нерамномерна. Проблеми се појавуваа и кон крајот на сериите кругови, независно од изборот на гуми.
Верстапен подобро се приспособи на условите и со решителни претекнувања на Шарл Леклер и Норис обезбеди подиум. Сепак, однесувањето на болидот и големото заостанување зад победничкиот Мерцедес беа причина за незадоволство.
Кај Хаџар разочарувањето беше уште поизразено: најдобрите квалификации во неговата кариера не се претворија во соодветен тркачки резултат, туку во пад до шестата позиција.
Фото: Steffen Prößdorf / Wikimedia Commons, CC BY-SA 4.0