Tоти: Без мене Италија немаше да го освои Светското првенство

Франческо Тоти верува дека Италија не би го освоила Светското првенство во 2006 година без неговиот придонес на теренот. Легендата на Рома, по повод својот 50. роденден, во еден неодамнешен разговор зборуваше за борбата со повредите за време на турнирот, своите најдобри играчки години и специфичниот начин на кој ја водеше екипата.

Тоти е милионски обожаван во Рим поради својата целосна верност кон клубот, но е уверен дека токму светската титула од 2006 година му донесе глобална слава. Во интервјуто за Corriere dello Sport се присети на турнирот во Германија и призна дека освојувањето на големиот трофеј му го измени наследството, трансформирајќи го од локална икона во светски фудбалски великан.

Тој е убеден дека неговото присуство во тимот на Марчело Липи било клучно за постигнувањето на конечниот успех. Во интервјуто се пошегува на сметка на италијанската репрезентација. “Ако не играв, немаше да го освоиме”, изјави тој.

“Тоа првенство ми даде значење надвор од Рим. Да имав освоено само еден Скудето, два купа и два суперкупа, ќе бев запаметен само во околината на градот. Со светската титула, иако бев на 40 проценти од моите можности, успеав значително да придонесам. Не секој има шанса да стане светски шампион.”

Неговото изјавување дека играл со само 40 проценти од својата сила не е претерано. Во февруари 2006 година, Тоти го скрши левиот зглоб, па мораше да се подложи на итна операција. По ова следеше тежок период на рехабилитација за да се подготви за турнирот. И покрај недостатокот на натпреварувачки ритам, започна шест од седумте натпревари на италијанскиот тим.

Турнирот го заврши со еден гол и четири асистенции, што го направи најдобар асистент на натпреварувањето. Тоа време го чувствуваше како свој личен врв. “Меѓу 2001 и 2008 година се чувствував прекрасно”, нагласи тој. “Беше речиси непријатно колку се чувствував силно.”

И покрај неспорниот талент, Тоти често беше критикуван што не бил гласен предводник во соблекувалната. Запрашан за таа репутација, тој не ја негираше. “Секогаш мислев дека теренот е единственото мерило”, рече тој. “Надвор од него сите знаат да зборуваат. Ме прашуваа: ‘Зошто не им кажеш нешто на тимот пред натпреварот?’ Но јас морам да играм фудбал, морам да уживам. Никогаш не почувствував напнатост пред натпревар.”