Сакаме фудбал, а фудбалските легенди ги забораваме…Не оди тоа така другари!

Она што се најавуваше претходно денес доби и официјална потврда, нашиот најголем спортски објект место „Филип Втори“ од денес го носи името на музичката легенда Тоше Проески.

Најголемата фудбалска арена ќе носи име по музичка легенда…Да, тоа е малку чудно, чудно беше и што носеше име на историска личност…Зарем ние немаме спортисти и прославени фудбалери кои заслужуваат да им биде одадено почит на таков начин?

И да веднаш да кажеме Тоше е легенда во секоја смисла на зборот и можеби личност каква што оваа земја повеќе никогаш нема да има. Заслужува почит и тоа огромна, но се си има свое место, барем така е во светот…За жал не и кај нас.

Помладите ќе ги кажат Пандев и Панчев, но и пред нив сме имале фудбалери на кои не им е одадено почит каква што заслужуваат.

На постарите љубители на фудбалот веројатно на памет им паѓа Кирил Симоновски – Џина.

Џина е единствениот наш фудбалер што пред војната има настапено за некоја национална селекција и тоа за Б- репрезентацијата на две средби со Романија. За најдобрата репрезентација на Југославија има одиграно 11 натпревари. По Втората светска војна „сините” првиот официјален натпревар го одиграла во Прага и ја победиле Чехословачка со 0:2. Натпреварот се одиграл на 9 мај 1946. Кирил Симоновски бил капитен.

Тука е и Благоје Видиниќ – најтрофејниот македонски фудбалер.

Најтрофејниот македонски фудбалер. Почетоците ги има во Вардар за кого има одиграно 144 натпревари. Дебитираше во 1952 година против БСК во Скопје (1:0). Има настапувано и за екипите на Раднички (Белград), Сион (Швајцарија) и Клиперси (Калифорнија).

Во младинскaта репрезентација која што беше европски првак има три натпревари. Има два настапи за младата и еден за Б- селекцијата. За најдобрата репрезентација на Југославија има осум натпревари и три медали.

Има играно на ОИ во Мелбурн 1956 и Рим 1960 година. Од првата олимпијада се враќа со сребрен медал, а на следната го брани голот на олимпискиот шампион. Во финалето во Рим, Југославија беше подобра од Данска со 3:1…

Има и уште имиња како голманската легенда на Вардар Драган Мутибариќ – Муто, Илија Најдоски, стрелецот на првиог гол на официјален натпревар за Македонија Зоран Бошковски…

Ова се само примери веројатно на памет ќе ви падне и уште некое, но сите овие спортски легенди останаа заборавени (барем со овој потег), а името на Тоше ќе стои каде што не му е место…

Пишува: Стефан Даскалов