
Кошаркарот на Галатасарај, Никола Ивановиќ, во разговор за „Meridian Sport“ се осврна на периодот во Истанбул, атмосферата надвор од теренот и ситуацијата во клубот.
Црногорскиот плејмејкер истакна дека меѓу балканските кошаркари во Турција владее одлична поврзаност и дека тие често минуваат време заедно и надвор од салата.
„Со Смаилагиќ и Алексеј сум соиграч и навистина добро функционираме. Има и други балкански играчи во други клубови, па тие дружења навистина ми значат. Надвор од теренот сè е одлично, постојано има поводи за собирање, родендени, семејни настани… Последно се видовме за роденденот на детето на Шариќ и навистина беше вистинска балканска екипа.“
Сепак, Ивановиќ признава дека работите на паркетот не се на нивото што се очекува во Галатасарај, особено по турбулентниот старт на сезоната.
„Почетокот можеше да биде многу подобар. Галатасарај има огромна навивачка база и кога резултатите не се добри, трпението брзо се троши. Од овој момент, секој следен натпревар е многу важен. Но, ова не е нешто што првпат го гледаме.“
Една од неговите појасни пораки беше и дека, според впечатокот што го добил, клубот и понатаму најсилно е насочен кон фудбалот.
„Пред да потпишам, ги видов приказните за европските амбиции во НБА контекст, но мојот впечаток е дека Галатасарај и натаму пред сè е фокусиран на фудбалот.“
Ивановиќ зборуваше и за квалитетот на турската кошаркарска лига, нагласувајќи дека брзо се вклопил во средина со сериозна конкуренција.
„Поинаква е средината, но не и нешто што не сум го видел. Ми зборуваа за турската лига и сега ми е јасно зошто е толку ценета. Како и во многу други лиги, има многу Американци, многу талент, сила и играчи гладни за докажување. Конкуренцијата е навистина на високо ниво.“
Иако резултатите не се идеални, 32-годишниот кошаркар не сака вината да се префрла врз тренерот, туку смета дека одговорноста прво треба да ја преземат играчите.
„Момците во тимот се одлични, екипата е добра, но јас морам да дадам повеќе. Не треба вината да се префрла на тренерот, затоа што никој не одигра добро. Понекогаш се враќам дома и си велам дека можев многу подобро.“