
Фабио Канаваро има јасна тренерска амбиција – да работи во Италија и еден ден да ја преземе нејзината репрезентација. Поранешниот капитен на светските шампиони, кој сега го предводи Узбекистан, за своите планови зборуваше во емисијата „Калчо анплагд“ на „Скај Спорт Италија“.
Канаваро нагласи дека работата во странство не му е крајна цел. Сака преку неа да напредува и да стигне до задачите за кои сонува, меѓу кои посебно место има клупата на „аѕурите“.
Со Узбекистан летово настапи на првото Светско првенство во историјата на таа репрезентација. Сепак, одложувањето на Азискиот куп отвори неизвесност околу неговата иднина. Веќе разговарал со претседателот и вели дека ужива во работата, но сака и континуитет во тренерскиот ангажман.
Како позитивен пример ги посочи големите вложувања на Узбекистан во младинските академии. На последниот репрезентативен собир му дал шанса за деби на фудбалер од 17 години.
Едно прашање од италијанската етапа, пак, и натаму му останува без одговор: зошто Удинезе не ја продолжи соработката со него?
Канаваро го презеде тимот на пет кола пред крајот на сезоната 2023/24 и обезбеди опстанок во последното коло. Тоа засега е неговото единствено тренерско искуство во Серија А, а исполнетата задача не му донесе нов договор.
Според него, по таков исход тренерот најчесто останува, но клубот во неговиот случај избрал поинаков пат. Одлуката ја прифатил, иако не добил објаснување. За Удинезе сепак зборува со почит, оценувајќи дека клубот нуди одлични услови за работа и развој на тренерите.
Неговото потсетување на тој период доаѓа само неколку дена откако Удинезе го разреши Коста Руњаич и го назначи Паоло Ѕанети.
Зад 53-годишниот Канаваро се и ангажмани во Ал Наср, Гвангжу Евергранде и кинеската репрезентација. Не жали за тие избори: смета дека меѓународното искуство му помогнало да созрее и како човек и како тренер.
Она што му недостига во репрезентативниот фудбал е секојдневниот контакт со играчите – разговорите, работата на нивниот напредок и постојаната подготовка за натпреварите.
Селекторската работа, пак, ја опиша со споредба со наполетанско кафе: кратка, но интензивна. Во десетина дена треба да се пронајдат решенија, а просторот за грешка е минимален. Токму тој притисок, вели Канаваро, ја прави работата особено стимулативна.
Фото: Doha Stadium Plus Qatar / Wikimedia Commons, CC BY 2.0