Да се изостави Диего Армандо Марадона од мундијалскиот список било одлука што аргентинските навивачи тешко ја прифатиле. Но, Сезар Луис Меноти останал на своето, а во 1978 година ја предводел Аргентина до првата светска титула.
Марадона тогаш имал само 17 години. Неговиот огромен талент веќе бил очигледен, но за Меноти тоа не било доволно: сметал дека младиот фудбалер сè уште не е подготвен за притисокот на најголемата сцена. Така, Светското првенство на аргентинско тло минало без него.
Критиките не го натерале селекторот да го промени планот. Довербата им ја дал на поискусните фудбалери, а Марио Кемпес станал една од клучните фигури во походот кон трофејот.
Меноти ја презел репрезентацијата во 1974 година и почнал да гради тим во кој техниката, нападот и слободата во играта требало да имаат главен збор. За него, резултатот не бил одвоен од начинот на кој се стигнува до него: сакал фудбал што ќе ја освои и публиката.
Токму таа идеја го поставила на спротивната страна од Карлос Билардо, другиот селектор што оставил шампионски печат во аргентинската историја. Нивните фудбалски убедувања создале длабока поделба меѓу приврзаниците на двата пристапа.
Додека „менотизмот“ ја истакнувал креативноста и убавината на играта, „билардизмот“ го ставал конечниот резултат над стилот. Билардо се потпирал на организација, дефанзивна дисциплина и прагматичност. Со таков пристап ја одвел Аргентина до светската титула во 1986 година.
Две различни фудбалски школи, а ист највисок дострел. Меноти, роден на 5 ноември 1938 година, почина на 5 мај 2024 година. Неговото место во историјата останува врзано за првата аргентинска светска круна, но и за уверувањето дека шампионскиот фудбал треба да биде храбар и креативен.
Фото: “Photos: RICARDO ALFIERI (son), ANTONIO CARRERA/TAO (Madrid) and “EL GRAFICO” AR / Wikimedia Commons, Public domain
Учество во игри на среќа е дозволено за лица со 18+ години. Играј одговорно!