Ферари го подготвува најголемиот пакет за 2026: еве што ќе смени во Остин

Ферари се подготвува за своето четврто и воедно најзначајно аеродинамичко унапредување во сезоната 2026, кое треба да дебитира на Големата награда на САД во Остин.

Станува збор за последниот развоен пакет од ваков обем за болидот SF-26, бидејќи во Маранело фокусот веќе во голема мера се префрла кон болидот за следната сезона. Причината е јасна: идниот проект треба да биде суштински поинаков, и поради правилата и поради основните аеродинамички решенија.

Промените за патеката „Кота“ ќе опфатат повеќе делови од болидот, меѓу кои подот, страничните понтони и горниот дел од каросеријата.

Континуитет наместо радикален рез

За разлика од некои директни ривали, Ферари не тргнал по патот на драстична промена на концептот кај страничните понтони. Наместо целосен пресврт, тимот се решил да ја задржи основната архитектура на SF-26 и да ја доработува постојната насока.

Мекларен и Мерцедес во последните пакети направија големи интервенции во овој дел од болидот, менувајќи ја формата и начинот на кој воздухот минува покрај понтоните. Но, според достапните информации, тие промени не го донеле веднаш на патека ефектот што тимовите го виделе во аеротунелот и CFD симулациите.

Токму затоа Ферари се насочил кон поумерено решение: оптимизација на тоа што веќе го има, без темелно менување на каросеријата. Главната цел е намалување на отпорот, сегмент во кој SF-26 и натаму има слабости, а ситуацијата дополнително не ја олеснува ниту помалку моќниот мотор.

Со други зборови, тимот избрал помалку инвазивен пристап за да го извлече максимумот од актуелниот пакет, притоа внимавајќи колку ресурси вреди да се вложат за конкретен добивок во перформанси.

Новата каросерија ќе биде проследена и со измени на отворите за ладење, со цел подобро исфрлање на топлиот воздух според новата геометрија на понтоните. За следната трка во Мексико, пак, се подготвуваат и дополнителни конфигурации за ладење, со поголеми отвори поради специфичните услови на голема надморска височина.

Ферари внимателно го анализирал и Ред Бул

Тоа, сепак, не значи дека во Маранело не биле разгледувани и поагресивни алтернативи. Во текот на развојот биле испробани бројни варијанти во аеротунелот, со различни геометрии и различни идеи за каросеријата, делумно и со поглед кон проектот за 2027 година.

Меѓу решенијата што Ферари ги анализирал бил и концептот на Ред Бул кај понтоните. Тој пристап се издвојува по начинот на кој е искористен структурниот елемент што го поврзува подот со каросеријата.

Кај RB22, а потоа и кај Ауди од Баку наваму, тој носач не служи само како конструктивен дел, туку добива и аеродинамичка улога. Преку преминот меѓу носачот и површината на понтонот, Ред Бул создал поагресивна геометрија, бидејќи правилата дозволуваат радиус на спојот до 20 милиметри. Така се обновува ефектот на таканаречените „waterslides“, канали кои го насочуваат струењето на воздухот кон задниот дел од болидот.

Ферари темелно го разгледал овој концепт, но на крајот решил да не троши значителен дел од ресурсите на толку крупна трансформација на страничните понтони кај SF-26.

Клучната причина била приоритетот во развојот. Голема промена на филозофијата во овој дел од болидот би барала многу поширока интеграција со останатите елементи, а во оваа фаза од сезоната Ферари очигледно проценил дека повеќе вреди да се усоврши постојниот пакет отколку да се отвора целосно нова насока.