Неверојатни бројки: Астон Мартин можеби крие болид за пол-позиција

Астон Мартин оваа сезона во Формула 1 остава прилично збунувачки впечаток. На прв поглед, честите испаѓања уште во Q1 упатуваат на болид кој едноставно не е доволно добар, но подеталната анализа отвора сосема поинаква слика.

Тензијата во односот меѓу тимот и Хонда е се поголема, а во исто време се поставува и клучното прашање: колку навистина чини неконкурентниот погонски агрегат? Според бројките, можно е AMR26 да има многу поголем потенцијал отколку што покажуваат резултатите на табелата.

Во Сепанг, каде двата болиди за првпат се пробија во Q2, се појави надеж дека тимот конечно се движи во подобра насока. Но само една недела подоцна, во Сингапур, следуваше нов ладен туш. Фернандо Алонсо беше убеден дека турбото на погонската единица е расипано поради екстремно слабите перформанси, иако Хонда подоцна соопштила дека не забележала дефект.

Токму тука дилемата станува уште поинтересна: дали Астон Мартин има просечен болид со лош мотор, или всушност добар болид што е сериозно ограничен од моторот?

Ако се следи сезоната низ перформансите на болидот, јасно се издвојуваат два важни моменти. Првиот е падот во конкурентноста од Барселона, седмата трка, до Спа, десеттата рунда, период во кој водечките екипи носеа нови надградби, а AMR26 остана речиси во почетна спецификација. Вториот е значителното подобрување по единственото поголемо унапредување на болидот, воведено во Унгарија.

Анализата на GPS-податоците од различни патеки покажува колку време Астон Мартин губи во деловите што се возат со полн гас, односно пред сè на правците. Иако ваквиот пристап не е совршен и има повеќе фактори што можат да ја искриват сликата, насоката е прилично јасна.

Највпечатлив е примерот од Сепанг. Ако се споредат пол-позицијата на Макс Верстапен и 12-тото време на Алонсо, Шпанецот заостанувал 2.090 секунди. Но од тие 2.090, дури 2.238 секунди биле загубени во деловите со полн гас во однос на Ред Бул. Заклучокот што се наметнува е драматичен: со израмнета моќност, Алонсо теоретски можел да биде и на пол-позиција, и тоа со предност од околу една и пол десетинка.

Уште поинтересно е што и покрај разочарувањето во Сингапур, каде Алонсо испадна во Q1 уверен дека има проблем со турбото, однесувањето на болидот низ свиоците било дури и поконкурентно отколку во Сепанг.

Секако, ваквите пресметки не се апсолутна вистина. За целосна слика би биле потребни и податоци за отпорот и потисната сила низ различни брзински опсези, информации што тимовите не ги откриваат. Но впечатокот останува ист: од аеропакетот воведен во Унгарија, Алонсо вози болид чиј баланс и стабилност јавно ги пофали.

Проблемот е што очекуваниот чекор напред од Хонда не се случи. По воведувањето на надградбата ADUO 1 во Зандворт, кога Алонсо освои бодови со деветтото место и преку радио го пофали тимот од Силверстоун, двајцата возачи сепак оцениле дека се изгубени претходно постигнатите подобрувања во возливоста.

Затоа приказната околу Астон Мартин станува уште покомплицирана. Формата на резултати вели едно, но бројките зад нив сугерираат нешто друго: дека шасијата можеби е многу посилна отколку што изгледа, а дека токму моторот е делот што го влече тимот назад.

Ако оваа проценка е точна, тогаш Астон Мартин не е само тим во криза, туку и екипа што можеби во болидот има основа за многу повеќе – дури и за напад на пол-позиција.