Поуката за Ријера: Звезда порано знаеше како се чува резултат

Црвена звезда повторно се најде под критики поради начинот на кој ги одигра клучните европски натпревари, а во фокусот сега е прашањето дали на тимот му недостига токму она што порано го имаше со Владaн Милојевиќ – дисциплина, трпение и безусловна грижа за резултатот.

Како пример повторно се посочува август 2024 година и реваншот со Бодо/Глимт во Белград. По поразот во Норвешка, на „Маракана“ имаше напната, но полна со верба атмосфера. Бруно Дуарте погоди од пенал за израмнување во вкупниот резултат, а потоа Урош Спајиќ донесе еуфорија со гол што го крена стадионот на нозе.

Сепак, клучниот впечаток од тој натпревар не беше убавината на играта, туку начинот на кој Звезда го бранеше она што го стекна. Додека Бодо/Глимт се обидуваше да наметне фудбал, белградскиот тим целиот фокус го стави на одбраната, на секоја топка и на секој дуел, без непотребно отворање и без ризик напред. Пораката беше јасна: гол не смее да се прими.

Токму поради таквиот пристап Милојевиќ често беше етикетиран како тренер што игра премногу затворено. Но, ваквиот стил во повеќе наврати ѝ носеше резултат на Звезда, особено кога бодовите беа поважни од впечатокот. Во анализите се потсетува дека минатата сезона и Лил и ФЦСБ паднаа на таков прагматичен пристап, во моменти кога српскиот шампион беше под силен притисок. Епилогот тогаш беше обезбедена европска пролет и пред да се одиграат последните две кола.

Од друга страна, кога Звезда ќе се отвори повеќе од потребното, често следувале проблеми. Како пример се споменува дуелот со Лил во нокаут-фазата, кога тимот многу рано прими гол на „Маракана“ и ја поништи предноста стекната со добрата партија во Франција.

Во истиот контекст се наведуваат и мечевите со Викторија Плзењ и Лугано. Против Плзењ се потенцира водство од 3:0 и тешката борба со играч помалку во реваншот, додека против Лугано Звезда, и покрај слабите измени, повторно делуваше офанзивно и остави простор за казна. Крајниот исход беше пресврт и победа на швајцарскиот тим со 3:2.

Затоа сè погласно се провлекува тезата дека Алберт Ријера би можел да преземе нешто од рецептот што своевремено го применуваше Милојевиќ. Не станува збор за споредба на тренерските квалитети, туку за пристап во натпревари во кои резултатот е над сè. Во европскиот фудбал, особено кога мечот влегува во хаотична завршница, понекогаш поважно е да се затвори простор отколку да се брка впечатлива игра.

Пораката е едноставна: убавиот фудбал носи пофалби, но на крајот се паметат бодовите и победите. А токму таму, според ова гледиште, Звезда во моментов најмногу ја чувствува разликата.